Bocconi mi fa gli auguri!

Our best wishes for a new year full of success to be achieved with competence and creativity, driving passion and responsible commitment, energy and open-mindedness.

We do believe we can hit the road together with managerial vision and entrepreneurial spirit, to continue creating knowledge and qualifications that fit into an ever changing marketplace, and developing professional high achievement projects.

Greetings from SDA Bocconi, a School of Management and a community with a local and global network you can rely on forever.

TI.

osoba s neogranicenom moci razumjevanja. mozda zato jer ONA zna da je sve to igra. mentalna, fizicka, nebitno. ONA zna da se ja igram, cak i onda kada i sama posumnjam u to. ONA zna. kako je tako hrabra da se ne naljuti. ja bih se naljutila. ONA ne. mozda negdje duboko duboko i jeste ljuta, ali je ipak nasmjeshena. JAKA. PRAVA. kao neka ideja je. previshe dobra da bi bila realna. a opet. ja sam impulsivna. nisam racionalna. i ne razmisljam. imam promaju u glavi. period nulte inspiracije. genijalni mazohizam. ONA me voli. i ja je volim, samo ispada nekako kretenski. neki izbori koji nisu ni izbori, nego reakcije. na neke davne akcije. snove. 

neparne godine su hit. nesto ce se desiti. bilo sta. samo nek se desi.

Volim te. JAKO. ne prestani nikad da budes tu.

Babbo Natale

Se qualcuno vestito di rosso ti rapisce e ti chiude dentro a un sacco non preocuparti... probabilmente qualcuno ha chiesto un tesoro a Babbo Natale!

mi pinki sempre!

i taman kad zaboravish na tako bitne stvari u zivotu..ima neki mali zrachak sto te podsjeti (dosjeti, osjeti, posjeti..) da je tu ogromna ljubav u pitanju. i beskrajno postovanje. rasteci, ucim da je ono neophodno u bilo kom vidu komunikacije (edukacije, evolucije, provokacije..) ako vam kazu da sam sad odrasla i da je vrijeme da donesem VELIKE odluke...nemojte im vjerovati. trenutno uzivam u svojoj jednostavnosti i ne ocekujem nista specijalno. on ce reci da nisam u stanju da sidjem s stepera, a ja cu potvrditi. ni jedno jedino ZASTO, molim. svakome prija "periodo casalinga". kad nesto smislim, znat ce cijeli svijet. do tada..lasciatemi godere il mio niente assoluto! :)

where r u?

La mia amica e scomparsa dalla terra! :)
Dove sei bimba!?

la spuma passeggera

"Il mondo e' un vasto mare," esclamo' "e noi la sua spuma passeggera; e' un cielo mutevole e noi le sue piu' piccole e veloci nuvole; tutto cambia, tutto passa- niente e' stabile, niente resta lo stesso per un momento. "
Mary Shelley "Valperga"

Kao u polu snu. Kao u spumi, ispod kisobrana dva sata cekajuci IR. Koliko to ima smisla. Kada se sve sabere koliko sam cekala u zivotu? Opet cekam... Ljudi koji su smislili novi IZGLED klupa, vazna, neki "dzepni" skuter i autobus ili samo mashinu za pecatiranje... Cemu? Hoce li to mozda smanjiti cekanje. Ovog puta sam docekala nesto bozansko. I kao da se prvi put isplatilo cekanje. Kao da se sve cekanje u mom zivotu svelo na samo tih nekoliko minuta u kojima sam cekala nju. I dala mi je sve sto je bilo potrebno za uzvrat. Stajala je visoka, odvazna i sigurna?! Mozda i nije bila toliko sigurna u sebe, ali je bila sigurna da zeli. Zavrsiti. Ispunila mi je srce. Nama. Ci siamo emozionati. I voljeli smo sto smo tamo, sto je ona tu.
Zaista, nekada kada docekas zaboravish i da sicekao od vaznosti onoga sto je doslo.
Spopao me strah da ce otici, odmah. Mislila sam da ima karte u dzepu. Da ce ih timbrirati na novoj super duper bolidnoj mashini njenog kolege krelca na kvadrat. Ne. Ostala je. Za koliko jos? Nemoj da me plasis. Ostavi mi porukicu na frizideru kada jednom odesh.
Ja sada idem, opet, da razgledam monolocale. Imam date.
Love u.
Bash si zvezda!

DOTTORESSA CHIC*

*

Komentar na to sto sam odlucila da skinem piercing je bio "sei diventata grande?"i to ne od jedne..pa od cak 2 osobe. u 2 dana. znaci..odlucili su da sam postalna ozbiljna, odrasla, VELIKA i sve to sto sama ta rijec moze da znaci. ne znam. da se ja pitam, vjerovatno nikada necu postati "grande" jer je to trenutno posljednja uloga u kojoj bih mogla da se zamislim. nekad mi se dopadne mastati i o tome, ali vrlo brzo..moje misli postanu samo gomila boja, i vratim se svojim pomalo infantilnim mislima, crtezima, realnosti. dokle god mogu, bit cu mala. i sto vise razmazena. i bas cu da naucim sve da me sto vise "vicjaju" ne bih li dobila JOS i JOS svega. e lui sicuramente si riccorda della "ancora ancora ancora" ragazza :) sad bih mi samo prijala ta chajanka i brit party na koji sam pozvana. da samo imam kola, onda bih mogla i da odem. mogla bih samo da kazem "otisla sam". takvo iscekivanje Godoa u zraku. Murphijev zakon u punoj snazi ovih dana. ona kaze "after every rain...." a kroz prozor i dalje pada pada pada. u lavirintu. skoncentrisi se samo na nokte i teretanu. oni ionako misle da mi u sustini mislimo samo o tome. ah da, e alle GRANDI borse. dove sicuramente non ci starebbe il loro grande ego! ma figurati.
dobro...i koje ce boje biti fjoko? :)
*

A te..

Voglio...
non voglio niente.
Ho tutto, basta che altri non si fanno le idee strane... e saremo sulla Isola di Ponza... ballando la Paranza.

prototype of illusion*

nova shkolska godina..iako vec odavno nismo shkolarci, i ja i patatina osjecamo promjene od septembra. sa ljetom se zavrshi sve. a kraj je istovremeno i pocetak. pocetak neces sto naizgled ne izgleda kao da bi trebalo otpoceti. ili zavrshiti? bipolarnost. ili dvolicnost. moralne definicije. ili definicija morala. mah..ne bih trebalo da toliko vjerujem u bajke. ostanem razocarana gotovo svakog dana. jer u danasnjici, nista se ne vrti oko bajkovitih situacija, samo oko sexa. televiziju ne palim, a kad je upalim 99,99% su shanse da cu naici na Velline i jos jedan par sisa. i da cu se razbjesneti, ne zato sto ja nemam 4, nego jer je to REALNOST. svaki dublji razgovor "daneggia gravemente a te e chi ti sta intorno". alessia, cristina, martina...cazze mazze...andatevene a fanculo tutti quanti! mi sono rotta! i ako se virtualno ne izrazim...mogli bi da me ne primjete. sve se svodi na neogranicenu banalnost, ne samo ovog cetvrtka, ma generalno. je li moguce da se meni to deshava?
patatina....scappiamo a NY! novi ljudi, novi tripovi, nove ulice, novi pogledi...ukljucite mi infuziju s novostima, molim. jer lagano....opet ispod tih preteshkih oblaka...ludim u povrshnosti.
i to bas sada...kad sam connected s mojim prototipom...iluzije.
ma va...

status default: single

U vakumu. Oblaci koji pritiskaju. I sunce. Ili nesto sto je prije par sedmica bilo sunce. I dok se svim snagama borim za VIP mjesto u Beat Generaciji (gdje ce po svoj prilici biti dostupno samo crnogorsko vip mjesto u 30 redu!), svijet tehnologije me sve vise muci. I kako to da uvijek pri kreiranju profila u jos jednom od virtuelnih social networking barova, svima dodje muchnina prilikom stavljanja statusa? Ili je to ta informacija koju ostavimo default- a default, OVVIAMENTE, bude SINGLE. Da li smo naturally single ili u paru? Da li je prvo bilo jaje ili kokoshka?Utopija. Svak hrani ego nekim malim poslasticama. Nekome je to neophodnost za vjecitim status single, makar u virtuelnoj realnosti. Ah....Patatina? Sanjala sam da si me nazvala i rekla mi da si odlucila. Da ostanes.
Indiferentnost. Vjerujem da je ovo zima kad treba da budemo obucheni u bijelom. Sa shubarama.

decisioni?

hm hm...
3.septembar.prva septembarska kisha je vec pala.bikini je vec zaboravljen, a sjecanja od ljeta..maglovita.ah ah. U slucaju da ne promjenim odmah, immediatamente, ton ovog post-a, rizikujem ozbiljnu, permanente, depresiju.
VA BENE. Ja sam u Italiji neke 2sedmice i sve je vise nego NORMALNO. Kao kad negdje zivis 100godina, i onda se nakon ljeta vratis. Malo je glup taj osjecaj vracanja. Svi pitaju za neke odluke, sta se odlucilo, kako, pa zasto. Nista se nije odlucilo. Ne znam za NJU, ali ja odlucila nista nisam jos uvijek. Kreiram si situacije koje bi trebale da me navedu da odlucim, a u stvari me samo zasmiju, pa opet ne odlucim nista. Ili sam definitivno odlucila da nista ne odlucujem?! aia!..dazed..and confused.
I am moving forward vrlo paradoksalno. Mozda su me ipak zbunili neki susreti ovog ljeta i te neocekivane ex-farfalline u stomaku. BIG? it wasn't so BIG deal!
mi manca l'ispirazione.
"ormai mi sono affezionato a TV. BULLSHIT!"
septembar.che palle.

wild beauty forever!!!

Zaboravljam... i sifru za ovaj blog...
Ti volevo solo dire che SIAMO FANTASTICHE!
TI VOGLIO TROPPO BENE!
P.S. Mai e' troppo!

il mondo dentro di noi.

vacanze

Dvije lopte sono in vacanza u divljoj ljepotici.
A presto.

no, not to us, not to anyone :)

Con un paio di sorrisi e un po' di forzna di sistema tutto.
Dopo ogni pioggia viene il sole. Per FORZA!
uf... ja se osjecam kao da su mi oduzeli motor. Kao da mi je BANKA oduzela motor.
A da pojedemo lubenicu neku?
JUSTSMILE>tvb

siamo tutti i ghiaccioli colorati!

patatina me zabrinjava svojom aktivnoscu na blogu...probudila se.s prvim vrucinama, i sad iscekuje COMPLETE GLOBAL WARMING.svi se nesto mrdaju, vrzmaju, vrbaju.kao da ocekuju bebu.agonija ljeta.
Daniel je sjajan.
jos 15 dana i odoh prazne glave.nadam se da ce se zavrsiti ok i ta posljednja mrdanja u klupama mog infantilnog fakulteta.potom..nesto jako kao NY.ili kao status single u New York-u.
O.
21.15. ja & patatina.

are we here or not?

Eto takve smo mi.
Jedne ima druge nema. Druge ima jedne nema. Jedne nema druge ima, druge nema jedne ima.
Zavrtjelo mi se u glavi od vrucine.
:)

a posto/ na mjestu

Ponekad mi se cini da nece nista krenuti avanti, da ce u ovom mjestu sve ostati na mjestu, odnosno, da se nista nece maknuti sa mjesta i da ce samo tako mrmoljiti. Universal Cosmic Murmur forever! A onda ipak... setajuci nekom tamo Galeriom Cavour, neko ti se nasmjeshi, i pomislish kako je u tom osmjehu sve, kako je u tom osmjehu svijet... Sve sitnice, gluposti, radosti, tuga, sreca, bol, smetnje, sve smjestis u taj jedan magicni osmjeh i pozelish da ga spakujes u teglicu ili jos bolje da ispratish tehnologiju nasheg vijeka i smanjish ga, pa ga spakujes na universal serious bus i nosish ga svugdje sa sobom, oko vrata, oko clanka, okolo naokolo... po svijetu. I da mu se i ti smjeshish i da ste savrsheni. Koliko jos takvih osmjeha postoji? Postoje li i potencijali u koje treba vjerovati, ulagati.
Ne znam... cesto...
ali dok postoje barem dvije osobe na svijetu koje mogu tako da se nasmjeshe vjerujem da cu biti a posto. Na mjestu?!

l'essenza e la vita dell'amore

"Aveva amato e aveva separato l'oggetto del suo amore da tutti gli altri esseri e, investendolo di gloria, non era piu' uno fra tanti, ne' per un momento lo poteva confondere con i suoi simili e annoverare fra di loro."

"Valperga"- Mary Shelley

freedom..

i miss it.i want to feel it. voglio buttarmiiiiiiiiiiiii dentrooooooo.....

e...

fu la patatina!!!!

pink pig

love...

"C'e' cosi tanta vita nell'amore! Lei amava per la prima volta: tutti gli squisiti piaceri di quella passione erano a lei consacrati da una misteriosa e illusoria santita' che ne moltiplicavano il gusto. Si dice che quando si e' innamorati si idealizzi l'oggetto d'amore e lo si collochi a parte distinguendolo dai propri simili; che lo si consideri di natura superiore a tutti gli altri. Agiamo in questa maniera, ma, allo stesso modo in cui idealizziamo l'oggetto dei nostri desideri, idealizziamo anche noi stessi: se lo separiamo dagli altri comuni mortali, separiamo anche noi stessi da questi e, glorificando il fatto di appartenere a lui, ci sentiamo innalzati al di sopra di ogni altra sensazione, di ogni altra gioia e dolore, fino a un circolo sacro dal quale ogni cosa, tranne l'idea di lui, e' bandita. Camminiamo come se una foschia o un incantesimo piu' potente ci divida da tutto il resto tranne che da lui; una santificata vittima che nessuno, tranne il prete destinato all'uffizio, puo' toccare senza contaminare, custodita in una nube di gioia, resa gloriosa da bellezze sovrumane. Ci sentiamo cosi durante l'inebriante sogno d'amore..."

"Valperga" Mary Shelley

what do we really want?

trebala bih se promovisati, pa umjesto ovog jednog crteza iz mog (5og?) sketch book-a, postaviti najmanje jos 30.naci 1000 osoba koje ce pogledati sajt, od cega ce se (po najnovijim statistikama) 1% zapitati da li stvarno postojim, i da mozda..mozda..mogu uciniti nekome dan ljepsim.korisnijim.ili..ili ne.nece se desiti nista, jer ja ne crtam za taj ogromni 1% populacije, ja crtam jer osjecam.mozda je to jedna od posljednjih emocija koje prezivljava u meni.potreba da svoju podsvjest definishem, dotaknem, i eventualno vakumiram u jos jednom visoko profitabilnom i nadasve uspjeshnom proizvodu - u malom-ogromnom moleskin-u.ukorijenjena potreba za stvaranjem.to moze okrenuti svijet.naglavacke.samo kad bih mogla prezivjeti u ovoj masi.patatina je doslovno istrulila.nadam se da ce se reinkarnirati u nesto trajnije, eventualno eggplant.nadam se da ce izbrisati.poneshto.ponekog.ja se posljednjih dana bavim kolazhima.izgleda da na svim poljima skupljam parchice neceg i pocinjem graditi neshto novo.ide mi mnogo bolje nego sto sam ocekivala, ali ja sam jako autokriticna.mozda sam sjajna.mozda opet pretjerujem.volim pretjerivanja.tako se stvaraju price, a price pozelis da zivish, a kad ih zivish onda sve opet bude igra, ili imash ili nemash crvene pione u rukama, ili mozesh ili ne mozesh prepoznati prave poteze..ili se zabavljas ili se ne zabavljas.a i onda, kad zabava naizgled prestane..sve to jednog dana bude smijeshno.a za ovu recenicu, potpisujem garanciju na sledecih 54 godine i oslobadjam svih osjecaja krivice.ako pogrijeshim, nek bude da sam pretjerala.izvuci cu se vec nekako.napravicu jos jedan kolazh i naci smisao u svemu.nikad necu povjerovati da se nesto jednostavno desi, vjerujem (da opet pretjerujem?!) da sve ima neko svoje, bljutava fraza!, zasto.unistava me moja intuicija.kristalno jasno znam stvari, razumijem, kreiram, prije nego se one stvarno dese.i nije to predvidjanje buducnosti, ili bjezanje od sadasnjosti, to je opet ta neizbjezna potreba za stvaranjem.

danas me taj klinac pomutio.poklonio mi je nebo, a da toga nikad nece biti svjestan.uglavnom, bio je toliko mali (ili sam ja samoj sebi izgledala toliko velika pored njega?) da sam pozeljela da ga ubacim u teglicu, i stavim u torbu.zasto uvijek imamo potrebu da konzerviramo nesto sto volimo?zasto uvijek moramo imati to nesto samo za sebe?mozda sam opet samo ja..koja pretjerujem.on je bio tako mali, nosio je oko vrata srce sa svojim imenom (koje ja nisam ni procitala, jer su takve etikete nesto poput morala valjda!) i bio je tako sam.i nisam pozeljela da ga uzmem zato jer je bio tako sam, nego zato sto sam i ja na isti nacin sama.pun stadion djece koja se bave socijalizacijom da bi jednog dana bili prihvaceni u opste-konformistickoj masi, i on sam.osvojio je nebo.razumio je da apsolutno nije bitno nista drugo, dok si sam na suncu.

ovaj grad me naucio da budem sama.naucio me da uzmimam razasute komadice i da stvorim pricu.svijet.kakav meni treba.odavno se ne igram sama sa sobom, odavno ne izmisljam velike ljubavi i grandiozne zivotne strategije.mozda sam zaboravila sta stvarno zelim.

situazione paco! o just must be?

present has became past.
26. maj je, oko mene magla. nisam u Londonu, tamo je neko drugi. u nekoj sam situaciji koja se ne moze definisati..pocetak nostalgije mozda. mozda i ne. previse klasicnih poteza koji moju inspiraciju svode na nulu. gomila praznih pitanja ciji odgovori leze u neprihvatanju stvari. teorijski ovo je najbolji period da se raskine, dolazi ljeto, a sunce i more su jedini potrebni ingredienti za svaku dobru pricu. prakticno ne znam. brojevi opet u igri. zaboravljeni hedonizam i iznenadjeno uzivanje u tome sto me ne zabavljaju vise neke stvari. sve prodje. bas kao sto mi je rekao moj ex, koji je sada dio moje sadasnjosti s promjenjenom ulogom. ili kao sto je negdje naslucivao moj decko, koji je sada moj ex. dodijela etiketa. vjerujem da sam ja posljednja 2 dana bila obljepljena pridjevima i atributima sa svih strana.
isn't funny how we don't speak the language of love?

patatina e delusione.

eh già...
danas sam dobila prvu cartolinu s natpisom u mnozini..."pozdrav tebi i a." i ma koliko me nasmijalo...morala bih priznati da mi se i nije bas dopalo.mozda zato sto negdje u dubini mi nikad nije prijalo da MI zamjeni moje velicanstveno JA.zvucalo mi je kao "in ommaggio"cijeloj situaciji.a MI ne volimo "situacije in ommaggio"!a posljednjih dana i nije da su neke situacije u igri.ne znam ni da li ima igre.mozda je samo jos jednom neko u prolazu stisnuo "pausa" i otishao da kaki.i tako se blokiralo sve.jedan punto di vista tog MOG "MI" je otisao na vacanze.6 dana idile.ja se samo izjedam ljubomorom, ali otici cu i ja.pa ce opet biti JA.bez ikakvih polovina na horizontu.mozda samo MI u mansardi.cekajuci mansardu...i tako prolazeci svakodnevne navike, maccellaio me pozvao da izadjemo ja&on ove sedmice.kad bi samo znao da moj EGO to ne bi mogao dopustiti ni u shali.slushajuci konferenciju o tendencijama i novim modnim osvajanjima zime 2010. konacno se kempovski definisao pojam u mojoj glavi "GENERAZIONE SNOBAL!" o cazzo..osjetila sam da pripadam, da konacno pripadam nekom konceptu neceg sto se mozda i moze ostvariti.za 2 godine.strpljivo...CAZZO CAZZO CAZZO...samo je cekanje svuda.jedan od najpateticnih osjecaja, generalno autoizjedanje.patatina je izasla iz neke price koja je trebala biti jedna od onih super cool bestselera 21.vijeka, ali...je samo jedna od onih prica gdje nesebicno postoji to ALI. e che possiamo fare?mica è la colpa nostra perchè questo è un paese di merda!...histericno odbacivanje svojstvenog egoizma i neprihvatanje tudjeg sjaja.oh, ljudskosti...dokle tvoja glupost moze ici?

pa on je....

75min :42 sec razgovora je cini vratilo planetu u standardnu orbitu (neminovno izbjegavam upotrebu rijechi "normalno" u svakodnevnim emotivnim stanjima).
lagano..dotakli smo SECONDO PIANO i ustanovili da nas banalnost moze zabaviti do besvjesti.
cekamo mansardu i u njoj uzinu za cijelu druzinu.

PATATINA, PA ON JE SELJAK ?!

volim te.

bella merda..

patatina, ono sto bi u stvari bilo najefikasnije rjeshenje je zaista da sve posmatramo kao coffee break, kako smo to uvijek i radile..starbucks coffee, da ne bi bilo komercijalne zablude (jer ne praktikujemo turske kafe, samo turska kupatila!).zivimo u zemlji visoko kvalifikovanog proizvoda analnog otvora.tj.SRANJA.gdje su se ljudi navikli na to kao na NSS (normalno stanje stvari) i ne razlikuju nista.povrshnost na policama svakidasnjice, a na licima bezlicnost "made in italy".a opet, fuckin' smo se italijanizovale po nekim pitanje.pa izadjemo i placamo svak svoju caipirosku, a buono spesa u supermaketu podijelimo (ravnopravno!) na dva.i onda napravimo taj blagi osmjeh, koji ne znaci ama bas nista, sem mozda u nekim situacijama "sjajno-odvratno".bipolarnost nashe egzistencije.ovom prilikom javno saljem sve u pm.blog ne bi trebalo da promovishe ovakve aktivnosti, ali ovo je prostor NNSS (nasheg normalnog stanja stvari) i vjerujem da se patatina nece ljutiti.mozda ce se samo popeti na neki nadrealni spomenik, i oponashati urlik munka radi ciste zabave. oh...sve me opet samo smorilo.

things that can make us happy

le cose dette vs. le cose fatte

i rekla sam..."ti auguro tutto il meglio"...misleci nesto sasvim suprotno..
desi se nekad, u nekom prechudnom trenutku da se sve preokrene i okrene..i zaboli te dusha.ajde dobro, bez bjezanja..zaboli me dusha.a samo patatina zna taj bol.bol kad za nekoga zelis promjeniti svijet, kad bojash neumorno pink bojom cijeli univerzum samo da bi se neko nasmijao..ili bar da taj neko ne bi imao taj prazan pogled...kad pravish rezervu teglica samo da bi ih imao uvijek uvijek kad toj nekoj tvojoj polovini, ili cetvrtini, bude trebao josh jedan zracak sunca u prehladnom igloo-u mase...kad uradish ama bash sve sto je izvodljivo..i onda otkrijesh..TUP...BOOM...padne ti na glavu...otkrijesh neshto u shta ne mozesh, ne zelish da vjerujesh...i nastupa fizicki shok..tresesh se i u sebi svjetlosnom brzinom ponavljash "vaffanculo!" neumorno brzo, konacno.zelish da svi odu..a u stvari samo odlazish ti..iz te bajke da je uvijek sve ok i da to sve zaista postoji...
i am afraid.
da sam opet povjerovala u neshto...neshto...jako jako daleko.
nek prodje ovaj dan.
sutra cu da kupim cipele u rumors.mozda.

c'è chi esce..c'è chi entra...

ogromni osmjeh.neko je nostalgican.neko je indiferentan.sunce je konacno tu.nostalgicno bih napisala sastav na temu "sunce u mom gradu", da imam samo malo vishe mashte od trenutnog kvantiteta iste u glavi.orbite se mijenjaju.generalna promjena lokacija.generalna promjena snova.slucajnost?ne znam.ne bih se usudila znati.NE BIH SMJELA.svi mi se cine dazed&confused.a mozda sam to samo ja (bas sada kada mi se sve kockice cine poslozene!) magicni period je gotov, i pozivam sve da posjete www.magicshopiuav.com i odaberu zapakovani magicni dijelic ovog SADA.znam..bit cu i ja jednog dana nostalgicna.za necim.vec mi nedostaje.neko kog nikad nisam imala.gomila aviona u tranzitu.mislim da je vrijeme da svima pozelim BUON VIAGGIO! ponajvishe onima koji nigdje ne putuju, a glava im je stalno u balonu.
da nisam potencijalni mizantrop rekla bih i da volim sve.danas.samo danas.

viola or..something else?

patatina...dove cazzo 6?
neki se izgleda zaljubljuju..neki se odljubljuju...neki nose stikle cijeli dan i dobacivanja WOW ili slicno..neki su u krevetu i uzivaju u pudingastom feelingu zajednice..neki su polupijani..neki su u Parizu..neki nisu locirani..neki sanjaju..neki pak sanjaju ex svojih polovina..
mada..cine mi se svi ok ovih dana...ili ?

chic&stylish

sjajno. blog sembra un fallimento..ma faccio finta che non succede niente. intanto..voglio sempre i miei spazi..I MIEI SPAZI. senza che dentro i MIEI spazi entrano vecchie tedesche a dirmi come organizzare meglio LA MIA VITA. ma...facciamo finta che non succede niente e sorridiamo.
ponedeljak. na "poslu" sam. ili necem sto ce mi obezbjediti jos jedan savrseni odmor ovog ljeta. ili neki savrseni "pigrizia & delizia" weekend. kako god bilo..osjecam se skroz ok.na fejsu (e pa da, moram i ja imati neku high-tech naviku) sam kreirala SVOJU grupu : chic&stylish. debeli, ruzni, stari,spanci,albanci, njemci, i oni bez stila (e senza un pò di sangue griffata dentro il corpo) nisu autorizovani da postanu clan iste. ko zna da li ce uspjeti..bitno je da pocnem. stalno nesto zapocinjem. i onda..odem na kanarska ostrva da zivim. obecavam 2010.
faza MOZE, SVE MOZE napreduje bolje nego ikad. mozda bude i "ZA VAZDA" , ali o tome trenutno ne brinem ja. patatina? e ne znam sta da vam kazem..patatina ima neki life. cini mi se ok. zadovoljno. znam samo da su u pitanju neke torte, neka dobra kola i gomila coccolina. a to zvuci skroz ok. ne zahtjeva brigu. bar za sada.
uvijek sam zeljela imati druga GAY. da bih bila jos vise FASHION od trenutnog. i onda..otkrijem da sam imala nesto slicno. ili bar nekog ko sada nosi roze bundice u sred Pariza. zadovoljena. u potpunosti.poslije "posla" idem na fax. moj SLATKISH fax. koji promovishe PERSONALITY. malo manje tehnicke stvari, sto ne znam koliko je dobro. ali je relax. a to je sve sto zelim s 22 godine.

i opet...

i opet odlazimo..svaki put sve blizi stvarnosti..

i suppose it is enough..

to wish..thanx again Santa!

uffi 24 dio

Da li bi ti...ovaj...ne znam...mozda..ma da...da li bi ti, u dobru i zlu, bolesti i zdravlju, smaranju i zezanju...bio moj “upotpunjivach” vremena ? (u originulu: riempitore del tempo)
Jednom, u nekom divnom momentu nakon “kvazi” raskida, patatina mi je rekla da svi popunjavamo vrijeme nekom drugom..na neki nacin. Da tu malo ima ljubavi..vise mozda nekih potreba..A ja sam bila citavog jednog dana bez mog privatnog riempitore-a..i da..vec sam bila u fazi “pritisnite dugmence za okretanje planete za 180 stepeni”. Moram priznati...patatina mi uvijek ubaci centrifugu u glavi. Kao da i ovako nemam o cemu da mislim! I eto ove dosadne srijede..ako mogu da dodam jos neku zelju na spisku za ovu godinu, bas bih voljela nekog da mi popuni, dopuni, upotpuni (viva la Mary!!!) ovaj dan. Ovo slobodno vrijeme za izvoz (samo se zavaravam). Grad u kome zivim naucio me mnogim stvarim, okrenuo mi je misli i stavove bar 323 puta godisnje, ali ono u cemu je definitivno imao najvishe udjela je u mom smaranju. Prvoklasno smaranje. Bez i jedne mane, i sa zlatnom mashnom na sertifikatu. Najnjegovanije smaranje koje znam. Ne prodje ni jedan dan, da makar 15 min ne posvetim samo njemu. Mom klasicnom riempitoru vremena – mr.smaranju. A navike ucine svasta...Natjeraju te da ti nedostaje nesto sto nikad nisi ni pomislio da bi moglo da bude dio tvog zivota. Nevidljivo postane esencijalno. Mogucnosti postanu neminovnosti. Zelim da svi makar jednom pogrijeshe kartu solo andata...i odu mjesec, dva, pet...kasnije. Ili ne odu.

sta arrivando la patatina fritta...

i ne zelimo da cujemo ni za jedan kaktus koji se zove KRI.....

flesh 2 kempa

..josh malo...i eto. 2 kempa zaposjedaju i cyber space. Josh malo..i mogli bi sebi dopustiti previshe. Kada bi za nas postojale granice...
Najprodavaniji stampani projekat posljednjih godina u Italiji je katalog Ikeinih proizvoda. Prije je to bila Biblija. Otkud tolika galakticka promjena drustva, tendencija, zelja, potreba, sjecanja, poslova, zapostavljanja, otkrivanja..ne znam. Znam da sam poslije te informacije bila sigurna da je danas ok dan za stvaranje kixart-a. Nadam se da ce kixart naslutiti poneki odgovor ili postaviti jos bar 18776 ZASTO-a.
Kixart, u ovoj digitalizovanoj realnosti, je NAS prostor. Govori o NAMA. A mi smo Jenny & Nency, Daniela & Sonja, Djole & Pero...ma zovite nas kako hocete (jer mi nismo ime, rekli bi anticki grafiti u praistorijskim spomenarima!).Mi smo egoisticni, razmazeni, uvijek zelimo JOSH i to JOSH nam ne izlazi iz glave. Nismo produkti drustva, ali smo neminovno prisutni u toj mashini. Ovo je NASH prostor. Gdje ce se susreti razlike najljepse zemlje svijeta i najobecanije zemlje svijeta (tako je negdje, nekad, u mojoj glavi bila definisana Italija...ta Italija koja je sada samo DEPRESIVNA, SIROMASHNA I STARA od strane TIMES-a), gdje ce sati biti posveceni samo drustvu, sexu, traganju, snovima, ljubavima, navikama..i svemu sto bi moglo da nas zabavi. Nas ne interesuju moralne vrijednosti jer MORAL smatramo laznom kategorijom, nas interesuje samo IGRA.